Fenomeno Atmosferikoa

Ingurunean Alba, Olatz, Julen eta laurok( Janire.e) Fenomeno Atmosferikoei buruz aritu gara, ikusteko gure lana klikatu irudian.

selena gomezen aholkuak

Zure lagunak onak diren jakiteko zu zaren bezala izan behar duzu eta beraiek onartu.

Mutil batekin zaudenean oso urduri jartzen bazara, ez larritu zurekin badago zu zaren bezala gustokoa zaitu.

Zure mutil paregabea hobeto bihotz onekoa bada.

Munduko sentimenturik txarrena bihotza haustea da. Mutil batek bihotza hausten badizu zure familiaren edo lagunen laguntza eskatu.

Lagun batekin arazoren bat izatekotan ez baduzu argitzen berarekin, batzuetan, zure atzetikan zutaz gaizki hitz egingo dute. Baina zure lagun taldearekin hitz eginez dena konponduko da.

Arazoak dituzunean bai eskolan bai lagunekin, lagun batzuengana joan aholku bila.

Ez izan inbidia zure lagunengandik.

Zaindu guztiak zu bezela zaintzea nahi duzun bezala.

Zure lagunen batek sekretu bat esaten badizu ez kontatu inori.

El semaforo

Cuando mirè al otro lado de la calle, vi a mi profesor y ese insòlito àrbol-semàforo que señalaba todas las òrdenes posibles al mismo tiempo y pense que era una escultura, porque no había visto nunca un semaforo con tantas luces. Entonces me acerque a donde mi profesor y le pregunté a ver si era una escultura y el me dijo que no, que era un semáforo. Me invitòa sentarme con èl en un banco del parque y me contò la historia del semàforo. Una vez un chico llamado a Juan de tanto escuchar pitidos y bocinas de coches decidiò salir a la calle.Cuando saliò a la calle vio que no habìa còmo pasar a la otra acera y que los coches casi se chocaban, porque querìan pasar a la vez y no habìa nada que ordenara el tràfico. Empezò dibujar y a la primera le saliò un poste con luces y le puso de nombre semàforo. Se lo entregò al Ayuntamiento para ver què les parecìa, y el Ayuntamiento dijo que lo iba poner. Al dìa siguiente, Juan se despertò sin pitidos de coches y vio que ya podìan circular bien y se puso muy contento.
- Asì surguiò el semàforo, me dijo mi profesor.
Yo le dì las gracias y le dije que ya me tenia que ir a casa. Por el camino me dì cuenta de que habìa semàforos por todas partes y yo podìa circular tranquila gracias a Juan.

Xabier Lete

Xabier Lete abeslaria, antzerkilaria, idzlea... izan zen.1944ko apirilaren 5an jaio omen zen eta 2010eko abenduaren 4an hilomen zen Donostian.Gazterik hasi zen idazten, eta bere artikuluak ohiko bihurtu ziren Zeruko Argia aldizkarian.

Artikulu 1 dut izena

Munduan zehar arraza desberdinetako umeak daude. Batzuk azala beltza daukate; beste batzuk, berriz, txuria, horia eta abar. Erlijioa asko eta desberdinak daude ere, haien artean musulmanak, kristauak eta abar. Gainera aipatu behar da nazio asko daudela. Munduan, beraz, nazionalitate desberdinetako umeak daude. Azkeneko urtetan mundua hazi egin denez arraza, erlijioa eta nazionalitate desberdinetako pertsonak elkarrekin bizi dira. Beraz zure bizi laguna beltza izan daiteke eta lagun txinatarrak, mexikarrak, italiarrak... izan dezakezu. Horrek guztia eragin du arrazakeria gehiago egoteagatik eta pertsona bat gaizki edo desbardin tratatzea bere azala kolorea, kultura eta erlijioa desberdina delako. Horregatik zuk besteak tratatu bhear dituzu haiek zu tratatzea nahi duzun moduan, eta berdin dio azalaren kolorea edo nazionalitatea edo erlijioa. Denak eskubide berdinak ditugu eta pertsonak garelako.

Etxe sorginduta

Ezin nuen sinetsi ikusten ari nintzena. Etxe hartako leiho batetik makina bat liburu irten ari ziren. Sorginkeria ote? Beste trikimailu bat liburu geheiago saltzeko? Etxeko jabea burutik eginda zegoela?... Jankiminaren jakinminez, hurbildu nintzen. Atea jo eta atea bakarrik ireki zen, oso arraroa baino nik uste nuen puskatuta zegoela, orduan segitu nintzen aurrera. Logela baten atea jo eta ere bai ireki zen bakarrik eta nik berdina pentsatu nuen puskatuta zegoela. Atea ireki dudanean ez nuen ikusi inor baina armairu batean argia ikusten nuen. Irekitzean armairuko atea sorgin batzuk ikusi zintudan. Beraiei gelditu nintzen begira eta hasi nintzen oihukatzen eta beraiek ere.Gero ziztu bizian eskaierak jaitsi eta nere etxera joan nintzen. Hurrengo egunean goizeko 07:00 atea jo zuten, joan nintzen ikustera nor zen SORGIN batzuk ziren nik galdetu nien zergatik zeuden nere etxean eta beraiek esan zidaten ikusi nindutenez aurreko egunean jakiteko lasaitzeko bakarrik mozorro bat dela. Nik nola lasaiago nenbilen galdetu nien ia naibadute sartu coca-cola bat hartzera eta esan zidaten baietz oso ondo pasatu genuen.

Zorionak!!!!

Txikia nintzela, gurasoek lagundu zidaten etxetxo hau egiten. Orain berrogeita hamar urte ditut eta, noski, oso gutxitan erabiltzen dut. Gaur bolatxo zoragarri honetan ezkutatu naiz. Kontatuko dizuet zergatik. Nengoen janaria hartzen eta bat-batean gaizto batzuk etorri ziren korrika neregana pistola batzuekin, eta nik, ziztu bizian nire etxetxora.Han kristaletik ikusi nuen nola bilatzen ari ninduten.Orduan esan zuten gaiztoek:

- Lasai, bakarrik zurekin hitz egin nahi dugu.
Eta nik erantzun nien:

-Egia da?
- Bai, noski bakarrik nahi dugu zuk jakitea ez garela gaiztoak zure aitaren lagunak baizik eta esan digu zuri zorionak esatea zure urtebetetzea delako.
Eta nik oso pozik jarri nintzen eta denak kafetxo bat hartzera gonbidatu nituen.
Ea zer geihago kontatzen zidaten.

La magia existe.

En el estuche se encontraba una multitud de rotuladores, boligrafos, gomas y otros objetos diversos. Perdidos entre todos ellos se hallaba un viejo, pequeño y gastado làpiz.
El viejo, pequeño y gastado làpiz es magico, quien tiene ese làpiz es mago. Al ser mago puedes hacer lo que quieras, como por ejemplo, molestar a tus hermanos. Por ejemplo Richar es un niño de 14años y tiene un hermano que no le deja estudiar.Entonces un dìa Richar fue a clase y en su estuche estaba el viejo,pequeño y gastado làpiz. Penso que le habìa tocado la loterìa. Disfrutó mucho con el làpiz magico, aunque un dìa hacabò la magia. A pesar de eso èl no lo tirò a la basura, porque pensò que haun tenia magia.

Kaixo,laun maitea: Irunen, 2010eko irailaren 17an

Badakit zaila, oso zaila,egingo zaizula gutun hau irakurtzea baina, mesedez,irakurri.
Gertatu dena ez da polita izan, baina ez da jartzeko horrela. Neri ere gertatu zitzaidan, baina ez nintzen horrela jarri. Aserretu nintzen bai, baina ez nintzen falta eskolara ezta hitz egin inorekin ere. Honekin esan nahi dizut, jendea ere haserretzen dela eta ez jartzeko horrela. Hobeto izango da zerotik hastea eta, hortikan aurrera, gauzak hobeto joango dira. Egin kasu. Zerbait esan nahi badidazu, esan; nik lagunduko dizut.

Muxu bat.
Janire.e

Bizkaia

Hau da aurten Ingurunean Laurak eta nik Bizkaiari buruz egin dugun lana

Bizkaia

Publish at Calaméo or browse others.

ZE ARRAROA

Kasimiro munduko izakirik onena zen. Zeharo maitagarria, euliari hegoa kentzeko gauza ez zena. Baina, egun batean etxera joan zenean, zerbait gertatu zitzaion. Arraroa zegoen, hurrengo egunean medikura joan zenean, euli bateri egoa kendu zion eta jendeari oihuka hasi zitzaion. Ospitalera iritsi zenean sendatu zen eta barkamena eskatu zion jendeari.

ESKULTURAS

El día d mi cumpleaños fuimos a un museo de esculturas. En la entrada había un chico que nos dijo:
- Perdonar para entrar necesitais elegir una foto de las esculturas enormes.
Yo elegi una escultura de picasso.
Os lo voy a describir:
Es una pisto la de 20 metros y la punta de la pistola estaba metida dentro de un nudo de cuerda. Cuando entramos, estuvimos mirando una escultura e imaginandonos otra, pero es la misma. Así pasamos toda la tarde.

OPORRETAN

Oporretan nengoela nere familiarekin, Cadizeko herritxo batera joan ginen. Han jolasten ari nintzela pilotarekin, pilota erori zitzaidan tunel batera.Sartuko nintzenean tunelean, norbaitek esan zidan:
- Ez sartu hor, mamu beldurgarri bat dago!
- Ez naiz sartuko, baina zu nor zara?
- Ni Jesus naiz, aspaldiko irakasle bat, zuri eman nizkizun klaseak.
- Pixka bat gogoratzen naiz zutaz.
Orrela hari ginen hitz egiten arratsalde osoan. Seguraski ari zaretela pentsatzen zer gertatu den baloiarekin. Ba baloia tunelean gelditu zen mamuarekin.

QUÉ CHULI

Iba caminando por el parque y vi que había un artista pintando cuadros.Uno de ellos me gustó mucho.Os lo voy a describir:

El mar,la orilla del mar, bueno el alba...
Me gustó tanto que le pregunté a ver cuánto costaba y él me dijo que costaba 20euros yo acepté. Lleque a casa y lo puse en mi marco favorito. Todo el mundo me dijo que era precioso. Entonces vi que había elejido bien y que no todo el mundo tiene el mismo sentimiento.

AOTSA

Bazen behin neska margolari bat, asko gustatzen zitzaiona labirintoa. Egun batean labirinto batera joan zen eta labirintoa margotzea erabakizuen. Margotzen ari zenean labirintotik, ahots bat entzun zuen:
- Zer ari zara egiten labirintoan?
- Nik ezer ez, bakarrik margotzen.
- Eta nork utzi dizu labirintoa margotzen?
- Inork ez.
- Orduan zoaz hemendik!alde!
Neska oso haserre joan zen, baina hurrengo egunean joan zen berriz labirintoa.
- Gaur apainduko dut.
- Zer demontre ari zara egiten emen?
- Garbitzen eta margotzen ari naiz.
- Ba nik ez dizut utziko.
- Ba nik bai uzten diot neure buruari.
- Bueno garbitu eta margotuko baduzu utziko dizut.
Eta neskak egin nahi zuena egin zuen.

NO ME HACIA NI CASO

A mi padre le daba lo mismo que yo le dijera arre que so.Seguía igual leyendo el periódico o viendo la televisión.Es decir no me hacía ni caso.Un día llegué del cole,vi que, mi padre no se había dado cuenta de que le había dejado una carta en la mesilla.Mi padre, cuando la leyo, empezó a hacerme caso y yo me puse un poco contenta. Cuando vino mi madre de trabajar vio que mi padre me estaba ayudando y que no estaba pasando de mi. Jugamos todos juntos y sobre todo disfrute mucho ese día. Desde entonces mi padre juega todos lo días conmigo o me ayuda a estudiar.

NERE LAGUNA

Bazen behin ume bat Robi izena zuena.
Etxe zikin-zikin batean bizi zen eta gainera intsektus beteta zegoen.Badakizue zergatik zeukan bere etxea zikin-zikina? bada bere aita eta ama ez ziren elkarekin bizi,orduan Robi ez zuen nahi bere aita eta ama bananduta egotea. Orduan Robi triste zegoen eta bere lehengusinari esan zion, ea espaziora eramaten ba zion,bere lehengusinak baietz esan zion.Espazion zeudenean, untxi bat aurkitu zuten, eta Robik esan zion untxiari, ea nahi ba zuen etorri lurrara,untxiak, baietz erantzun zion.Lurrara iristean, eskolara joan ziren, parkera...azkenean, ondo pasa zuten biek.

TODO HABIA SIDO UN SUEÑO

Era tarde, iba hacia casa, cuando vi por el camino un Museo.
A mí me gustan mucho los museos.Entre en el museo.Alli vi unos cuadros abstractos,ópticos...
Uno de ellos me encantó, por que tenia castillos, dragones...
y tambien porque fuera del cuadro salia un pez.Yo cogí el pez y el pez me llevó a dentro del cuadro.Entonces me asusté,pero por otro lado yo queria averiguar el cuadro. Entonces fui al castillo.Allí había una princesa que estaba en el balcón.
Quise hablar con ella, pero no pude porque abajo estaban los guardias. Entonces...
Vino un dragón y yo no sabia qué hacer. Me subí a él. Me enseño el cuadro, bueno para ellos el mundo y de repente cerré los ojos y ya estaba en casa. Todo había sido un sueño.

ZE SUSTOA

Astelehen goiz artan ohetik jaiki eta ispilura hurbildu nintzenean katu polit eta alaigarri bat , ikusi nuen. Pentsatu nuen galdu egin zela baina zen ondoko katua, ez nintzen gogoratu nola zuen izena , baina hori berdin dio bueno batzuei niri adibidez ez. Ondoko atera joan nintzenean karteltxo bat zegoen eta hau jartzen zuen karteltxoan." OPERRETAN GAUDE ".Orduan katua gelditu zen nerekin egun batzuk, orduan egunak pasa eta pasa etorri ziren nere lagunak eta etxean ez zuten aurkitu katua eta jarri ziren oso triste bainan atera nintzen etxetik eta eman nion katua eta eskerrak eman zizkidaten.

LA SORPRESA

Estaba empezando a escribir una nueva entrada en mi blog,cuando de repente,un rayo cayo sobre nuestra casa y se fue a la luz. Mi madre y mi padre estaban muy asustados y yo ni os cuento.Intentamos ir a casa de nuestros primos ,pero resulta que no pudimos, porque no encontrabamos la salida.

Intentamos encontrar una linterna, pero no pudimos, porque estaba muy oscuro,y cuando yo fui a donde mis padres, me cogió una persona y resulta que esa persona era mi prima que les quería dar un susto a mis padres. Entonces , cuando mis padres se enteraron de que yo había desaparecido , se asustaron más. Mientras tanto mi prima y yo estabamos riéndonos en un escondite. Mis padres fueron a donde el ruido y mi prima y yo intentamos no reirnos pero resultó que nos pillaron y todos riendonos.

udaberria

Elatzeta

Nire eskola Elatzeta du izena. Badakizue zergatik? Nik azalduko dizuet zergatia.

Elatzetako gaztelutik dator izena, eskola mendiaren magalean dagoelako.

Ikusi, ikusi, zer polita den nire eskola.

Nere eskolan ikasten dugu jeje eskola bat da zer egingo dugu.

Lehenengo sarrera

Ni Janire naiz eta Ventasen bizi naiz, 10 urte ditut eta Sevillan egotea gustatzen zait, zeren Isla magica (atrakzio parkea) dago eta polita iruditzen zait Sevilla.
Ondo egoten naiz eskolan, baina batzuetan ez zait gustatzen, zeren etxean lotan egon nahiago dut, baina batzuetan, tira, gustatzen zait. Espero dut nere bloga gustatzea eta farregaria izatea hortxe doa nere bloga.